რეზერვიზმი revisited

16 10 2009

ამ პოსტში ბევრი ჩემი ადრე ნაწერი განმეორდება და ბევრს ეგონება ერთი და იგივეს ბაზრობს სულო, რაც სიმართლეა, მარა იდეა იმაშია რო ბოლოს და ბოლოს დაიდო თავდაცვის სამინისტროს რეზერვიზმის ახალი იდეა და კიდე ზოგიერთებს ჩემი ძველი ნაწერები დაავიწყდათ და ამიტო მეც ისე დავწერ ვითომ ადრე იგივე არ დამიწერია, სხვა შემთხვევაში მარტივად მოტივაცია არ მეყოფა თავიდან ბოლომდე ახლიდან ვიბურდღუნო რასაც ყოველთვის…

ი ტაკ:

რეზერვიზმის მოვლენის განხილვა შეუძლებელია საერთო სამხედრო მიზნების შეფასების გარეშე, ანუ რა გვინდა? რისთვის ჯარი? რისთვის ომი?

შარშან აგვისტომდე ყველა ვფიქრობდით რო რუსეთი ღიად არ ჩაერევა კონფლიქტში, რო შეიძლება იყოს მცირე “გამოვლინებები”, მარა ღიად და ლაღად – მონაწილეობას არ მიიღებს. შესაბამისად ჩვენი ჯარი უნდა ყოფილიყო ძლიერი ბლიცკრიგის გამქაჩავი, მაღალპროფესიონალური ჯარი რომელიც შეძლებდა უმოკლეს დროში გამკლავებოდა ორიდან ერთ-ერთ მარიონეტულ რეჟიმს დროის ერთეულში (ყველა ძალიან შევშფოთდით როცა აფხაზეთის და ცხინვალის დეფაქტო ხელისუფლებებმა ურთიერთდახმრებას მოაწერეს ხელი, მარა ისიც გვეგონა რო არ მოხდებოდა)

დღეის სინამდვილე იმაშია რო ყველას გვესმის რო რუსეთის აგრესია სავსებით რეალურია.

ამასთან განსახლიველია სამი ტიპის შემთხვევა:
1. რუსეთის თვითნებური თავდასხმა ჩვენზე
2. ჩვენი რამე ზედმეტი განძრევა და რუსეთის “საპასუხო თავდასხმა”
3. ახალი კონფლიქტური რეგიონის გაჩენა, ან უკვე არსებულ კონფლიქტურ რეგიონში რაიმე გამწვავება, ჩვენი განძრევა და რუსეთის “საპასუხო” ან “სამშვიდობო” ჩარევა

სამივე შემთხვევაში გასაგებია რო რუსეთი გაითვალისწინებს წინა გამოცდილებას და ჩარევა კიდევ უფრო აგრესიული და კიდევ უფრო ფართომასშტაბიანი იქნება. ყოველშემთხვევაში არაფერი არ გვაძლევს საბაბს რაიმე სხვას მოველოდეთ.

ჯარის იდეა – არის სახელმწიფო ტერიტორიული მთლიანობის და მოსახლეობის კეთილდღეობის დაცვა, მეტი არაფერი აზრი არ აქვს ჯარს.

შესაბამისად ან უნდა გვყავდეს ჯარი რომელსაც ეს შეუძლია, ან ჯარზე ბიუჯეტის უზარმაზარი ულუფის ხარჯვას აზრი არ აქვს.

დღეს სიტუაცია ასეთია:
ჩვენი ტერიტორიული მთლიანობა სამუდამოდ good bye, ჩვენს უსაფრთხოებას დარჩენილ ტერიტორიებზე კი იცავს “საერთაშორისო საზოგადოება”, საუკეთესოს რასაც გვპირდება მთავრობა რუსეთის აგრესიის შემთხვევაში “12 საათია”, იმისტVის რო წითელი ხიდიდან გაქცევა მოვასწროთ, რომელი 12 საათიც ბევრ სამხედროს ალბატ სასაცილოდ ეჩვენება, რეალურად 5 საათის რუსეთის სრულმასშტაბიანი შეტევის გამძლებიც კი არ ვართ, იმიტო რო რუსეთი დებილივით ერთი მხრიდან შეტევას არ დაიწყებს მოუმზადებლად და მეორე მსოფლიო ომივით გაწელილ ფრონტად…

როგორც რეზულტატი რუსეთმა თუ გადაწყვიტა საბოლოო ოკუპაცია, დაგეგმა და განახორციელა, თავისი დესანტირებებით და რამდენიმე მხრიდან შეტევით, თითებზე ჩამოსათვლელი საათების ბაზარია ჩისტა სამხედრო ოპერაცია, რო არაფერი ვთქვათ იმაზე რო მორალურად ხალხმა რო იცის რო მისი დაცვის ტრაკი არავის არ აქვს, მთავრობას წუთებში გადმოაგდებენ ასეთი აგრესიის შემთხვევაში – იქნებ რუსებმა გვაპატიონო.

გამოდის რო რუსეთის, იმენნა რუსეთის და არა უბრალოდ ცხინვალის კრიმინალების, “გაძლება” ერთადერთი იდეა და დავალებაა რაც შეიძლება ჯარს ქონდეს, და თუ ჯარს ეს არ შეუძლია და მაინც “საერთაშორისო ორგანიზაციების” მომრიგებლური ნიჭის იმედზე ვართ – მაშინ რატო იხარჯება ამდენი ფული, ენერგია, ადამიანების წლიდან წლამდე ცხოვრება “განგაშებში” და ა.შ.??

ხოლო თუ ამოსავალი წერტილი რუსეთთან ღია ომია – მაშინ რა არის საჭირო იმისთვის რო ჩვენს სამხედრო ძალებს გაძლების ტრაკი ქონდეთ და შესაბამისად სამხედრო მზადება უბრალოდ ბავშური ჯარისკაცობანას თამაში არ იყოს პირველივე თოფის გავარდნის შემთხვევაში ეგრევე ჩაჯმის პერსპექტივით?

მოდით პირდაპირ ვთქვათ, რუსეთის აგრესიის საკუთარ, ქართულ მიწაზე და პირობებში, გასაძლებად საჭიროა და საკმარისია სადღაც 60-70 ათასი პროფესიონალი ჯარისკაცი(საუბარია მებრძოლზე, 60-70 000 მებრძოლი და არა უბრალოდ “თავდაცვის სისტემის თანამშრომელი”), თავისი ტექნიკით, ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემებით, ტანკსაწინააღმდეგოდ უხვად შეიარაღებული, საზღვაო წინააღმდეგობის ტექნიკით (საუბარია არა გემებზე არამედ გემ-საწინააღმდეგო, ხმელეთი-ზღვა ტიპის სარაკეტო სისტემებზე) და ა.შ. დღეს ეს რიცხვი შეადგენს სადღაც 10-15 მაქსიმუმ 20 ათასს, ისიც კააააააარგი გაწელვით. ანუ რეალურად საჭიროა 3-4 ამდენი პროფესიონალი ჯარი იმისთვის რო ჯარის ყოლას საერთოდ აზრი ქონდეს ჩვენს პირობებში.

პრობლემა იმაშია რო ჯარში არავის არ უნდა, არა იმიტო რო ასობენნა ჩმორი ქვეყანა ვართ, არამედ იმიტო რო ასეთია პროცენტული შეფარდება, პრაქტიკულად ყველა “ჩვეულებრივ” ქვეყანაში სადღაც 150 კაცზე 1 ჯარისკაცი მოდის, ასეა ჩვენთანაც, ასეა უკრაინაშიც, მარა მაგალითად დიდი ბრიტანეთში მხოლოდ 450 კაცზე მოდის 1 ჯარისკაცი, ნუ ნატოს იდეაც ხო იმაშია რო ნაკლები ჯარი იყოლიო მეგობარი სახელმწიფოების სამხედრო დახმარების იმედად. (უკრაინას ყავს 300 000 “სამხედრო მოსამსახურე”, ანუ ალბათ სადღაც 150 000 “მებრძოლი”, ჩვენ გვყავს 45000 სამხედრო მოსამსახურე, სინამდვილეში სადღაც 25000 მებრძოლი, დიდ ბრიტანეთს ყავს 131000 სამხედრო მოსამსახურე, მარა უნდა ვივარაუდოთ რო იმენნა მებრძოლების წილი ზა ტო მეტია – უკეთესი ლოჯისტიკის გამო)

როგორც რეზულტატი – სავარაუდოდ შეუძლებელია 4.5 მილიონიან ქვეყანას(თუ ვართ ვაფშე ამდენი) – ყავდეს 60-80 ათასი პროფესიონალი “მებრძოლი” (ანუ სადღაც 150 000 “სამხედრო მოსამსახურე” ჩვენი ლოჯისტიკის პირობებში) – მარტივად და უბრალოდ 30 კაციდან(პრი ეტომ საუბარია ქალიან კაციანა ბავშვიანა 30 ადამიანზე) – 1 ჯარისკაცი ვერ იქნება(შეგახსენებთ დღეს საშუალოდ სადღაც 150 ადამიანზე – 1 ჯარისკაცია საქართველოშიც და იმავე უკრაინაშიც)

რომ არაფერი ვთქვათ იმაზე რო რეგულარულ ჯარს შენახვა ჭირდება, ეს არის მთავარი პრობლემა – ქვეყანა უნდა მუშაობდეს, ბანკები, მაღაზიები, ფირმები, კომპანიები და უამრავი სფერო უნდა მუშაობდეს, ხალხი უნდა წვავდეს დენს, გაზს, უნდა ჭამდეს, იხდიდეს გადასახადებს და იმ გადასახადებით და კიდე ქვეყნის “მოგებით” უნდა ინახებოდეს – რეგულარული ჯარი. შენახვაში იგულისხმება ჭმევა, ჩაცმა, გათბობა, გადაადგილება, ყველაფერი, ყოველი ნაბიჯი რომელსაც ჯარისკაცი აკეთებს მისი მსახურების დროს – ყველაფერი ვიღაცა “გრაჟდანსკის” ჯიბიდან ამოღებული ფულია, პრობლემა არ არის – მთავარია ის გრაჟდანსკები უნდა არსებობდნენ და უნდა მუშაობდნენ – იმისთვის რო იყოს ფული ჯარისკაცის საარსებოდ. და აქვე დავუბრუნდები კიდევ ერთხელ იმ საკითხს რო თუ რუსეთის გამჩერებელი ჯარი არ გყავს და ტრაკი არ გვაქ და ომის შემთხვევაში ასეც და ისეც სხვის, გარე იმედზე, ვართ რას ვაწვალებთ ან იმ ჯარისკაცებს ან იმ გადამხდელებს ვინც იმ ჯარს ინახავენ?

მოკლედ შევთანხმდით რო რეგულარული ჯარის დალშე ზრდა თითქმის შეუძლებელია ფიზიკურად, გინდა ადამიანური რესურსების არ არსებობის გამო, გინდათ ფინანსურად.

არადა პრობლემა თავისთავად არსად არ ქრება იმითი რო შენ მეტი ჯარის ყოლის ტრაკი არ გაქ – ან ებრძვი რუსეთს საკუთარ მიწაზე და უძლებ, ან აზრი არ აქვს იმ 25000 კაცსაც.

მთავარი აზრი კრიტიკულ მასაშია, არც 40 000 მებრძოლს არ აქვს აზრი, კი – 40 000 მებრძოლი ნამდვილად შეძლებდა 12 საათით შეჩერებას, მარა ეს არი მიზანი? – მიზანი უნდა იყოს აბსოლიტური შეჩერება მტრის, პრი ეტომ არა 1 დღით, არამედ 2-3 კვირით მაინც, მისი სრული აგრესიის პირობებში – სრულად შეჩერება მაინც, რო არაფერი ვთქვათ პრინციპში ტრაკის ქონაზე საკუთარ მიწაზე შენითვე წამოიწყო ომი და საკუთარი მიწის ფარგლებში დაჟე მოიგო რაც მოსაგები გაქ.

საჭიროა იმენნა 80 000 მებრძოლი ადამიანი – იმისთვის რო შეიძლებოდეს თქვა რო – რამდენიც საჭიროა – გავძლებთ.(დაჟე ჩვენ მთებში იქეთ კონტრ-შევუტევთ)

მარა!

არც ეს არის საკმარისი – პლიუს საჭიროა უზარმაზარი მხარდაჭერა მოსახლეობის მხრიდან, საჭიროა უზარმაზარი ნდობა, საჭიროა გაგება და გააზრება რა ხდება, მერე 80 000 კაცს ჭამა ხო უნდა ბრძოლისას ბოლოს და ბოლოს? – და კიდე დაჟე იმ 80 000-ის პირობებში ზურგის დამცველებზე მაინც არ გეყოფა ხალხი.

როგორც წესი დანარჩენი საზოგადოების “ამბავში ჩაბმის” საკითხი მოხალისეობით წყდება ხოლმე, მოხალისეები კარგია იმიტო რო დამატებით ცოცხალი ძალაა + “ქუდზე კაცი” ძალიან საჭირო ეფექტია საზოგადოების მზაობის და გამძლეობის სწორ კალაპოტში მოსაყვანად.

აქ კი პრობლემა ჩვენს ზომებში და თანამედროვე ომის რეალიებშია:
მოხალისეს 1 დღეში ვერ მოამზადებ და ვერ შეიარაღებ, არადა მეტი დრო არ გვაქ, 80 000 პროფესიონალი მებრძოლიც რო იყოს, მოსახლეობის ჩართულობა საჭიროა პირველივე საათებიდან, და უარეს შემთხვევაში პირველივე დღეებიდან, არადა იმისთვის რო მოხალისე მართლა საზარბაზნე ხორცი არ იყოს 1 კვირა მომზადება მაინც გინდა, რო არაფერი ვთქვათ იმაზე რო ასეთი მოხალისეც უფრო მეტს გააფუჭებს სადაც მოხვდება ვიდრე გააკეთებს, + მასობრივად ასეთი მოხალისეები წარმოიდგინეთ… ეს ადრე იყო რო ომები თვეობით გრძელდებოდა და დრო იყო ჯერ მოხალისეების მორალურად მომზადებისთვის რო ჩაწერილიყვნენ, მერე უკვე წვრთნებისთვის და მერე კიდე გადასროლისთვის და მერე ის მოხალისე კიდე ეჩვეოდა იქაურობას სანამ “ცეცხლთან” მთლად ახლოს მოუწევდა მისვლა, და როგორც წესი ომები გრძლებოდა წლები და მოხალისეც რეალურად კაი ხნის ჯარისკაცი იყო პირველად რო თავს სადმე პიზდეცში გაყოფდა.

დღეს ყველაფერს საათები და საუკთესო შემთხვევაშში 1-2 დღე წყვეტს, მითუმეტეს ჩვენი ტერიტორიის ზომები ყველას კარგად მოგეხსენებათ.

დავუბრუნდეთ რეალობას და გადავიდეთ რეზერვიზმზე, თან გაითვალისწინეთ რომ:
1. ჩვენ საუკეთესო ვარიანტში ფიზიკურად შეგვიძლია გვყავდეს 25000 პრეფსიონალი მეომარი, რომლის შენახვასაც დანარჩენი მოსახლეობა შეძლებს ისე როგროც ინახავს დღეს.
2. მოხალისეობის დაწყება ომის დაწყების მომენტში დღეს – შეუძლებელია და ეფექტი არ აქვს.
3. უნდა ვემზადებოდეთ ძალიან სერიოზულ და დიდ მოწინააღმდეგესთან დასადგომად.

ი ტაკ:
ერთადერთი სიტუაცია რა შემთხვევაშიც ჩვენი სამხედრო ძალების არსებობას აქვს აზრი – არის თუ მას შეუძლია რუსეთის აგრესიას გაუძლოს.

და გადავწყვიტეთ რო 80000 პროფესიონალი მებრძოლი ვერ გვეყოლება, მაშინ უნდა გვყავდეს 2 ან 3 მაგდენი არაპროფესიონალი მებრძოლი.(იქნებ 5 მაგდენი, მარა მინიმუმ პროფესიონალებიანა 100 000 მაინც ხო უნდა გვყავდეს რო ვიფიქროთ რამე აზრი მაინც აქვს ცდას მაინც…)

ამასთან ერთად გავარკვიეთ რო “თოფი რო გავარდება” მერე ამ ხალხის მოკრებას, მომზადებას და შეიარაღებას ვერ მოვასწრებთ სულ რო იყოს ამდენი მსურველი პირველივე დღეს.

ამიტომ საჭიროა აქტიური რეზერვი, რაც შეიძლება მეტი, 100 000 +, 200 000 – პრაქტიკულად საკმარისი, 300 000 – მშევნიერი!.

რეზერვი არის სინონიმი მოხალისეობისა ჩვენი ქვეყნის შემთხვევაში.
გინდა იყო მოხალისე ომის დროს? – ჩაეწერე რეზერვში, ივარჯიშე სანამ ომი დაწყებულა, და ომი რო დაიწყება – იქნები მოხალისე და არ იქნები საზარბაზნე ხორცი.

რეზერვიზმი უნდა იყოს აუცილებლად ნებაყოფლობითი, იმიტო რო რეზერვიზმი ეფუძნება თვითმოტივაციას, სხვანაირად ყველაფერი კიდე უფრო დამთრგუნავი და უარესი იქნება ვიდრე დღეს სავალდებული სამხედრო სამსახურია.

რეზერვიზმი უნდა იყოს აუცილებლად მორგებული თანამედროვე რეალურ “გრაჟდანსკი” ცხოვრებას.

რეზერვის ფორმა უნდა იყოს არჩევითი, უმეტესობა კმაყოფილი იქნება ომის შემთხვევაში დარჩეს იქ და დაიცვას ის სადაც არის, ცხოვრობს და ცხოვრობს მისი ოჯახი.

მარა ბევრია ვისაც უნდა უფრო მეტი მონაწილეობა მიიღოს ომში და იქ იყოს სადაც ფრონტის ბედი წყდება, ამიტო რეზერვისტის მიღებისას უნდა იყოს არჩევანი – გახდე აგრესიული რეზერვისტი, თუ დაცვითი რეზერვისტი, და კი სიტყვა აგრესიული სპეციალურად ვთქვი – რეზერვიზმი მთლიანად დაფუძნებულია მიკრო და მინიატურულ ჰიუმან რესურს მენეჯმენტზე, ყველა პატარა სიტყვა, ყველა პატრა ხრიკი რომლითაც შეიძლება რეზერვისტების თვითშეგნების სწორ კალაპოტში მიმართვა – უნდა იქნეს გამოყენებული.

დავიწყოთ თავიდან:
პირველ რიგში ვარჯიშების რეალურ ცხოვრებაზე მორგებული განრიგი.

მაგალითად:
სეზონში 1-ხელ 1 კვირა – უმეტესობა ხალხისა ვისაც კარგად განემარტებათ სატელევიზიო რეკლამებით რო რეზერვიზმი – არის ჩვენი მოხალისეობა და აზრიანი მოხალისეობა – იმიტო რო გექნება იარაღი, ფორმა, მზაობა, ადგილი და მთელი ამბვი ომის დროს, უმეტესობა ხალხისა დათანხმდება ზამთარში 1 კვირა, გაზაფხულზე 1 კვირა, ზაფხულში 1 კვირა და შემოდგომაზე 1 კვირა ივარჯიშოს, მეტიც, ბევრი ბედნიერი იქნება, მეტიც – უფრო ეფექტურად მოხდება ინფორმაციის ათვისება.

ფიზიკურად რეზერვისტს ვერც 3 თვიანი კურსისას ვერ მოამზადებ, როგორცკი გაუშვებ სახლში – ეგრევე კარგავს ყველა ბანკირი ფორმას და იღებს სკამის ფორმას, არც უნდა ეცადო, არ უნდა იყოს მცდელობა “დაჩაგრო” გრაჟდანსკი და გადააქციო ჯარისკაცად, არა – ის გარჟდანსკი ყოველ თვე იხდის ფულს – იმისთვის რო არსებობდნენ ჯარისკაცები, რეზერვისტი კიდევ არის ნებაყოფლობითი თვით-წვრთნა, მეტი არაფერი, უბრალოდ მომეცით ინფორმაცია, დამაჯგუფეთ, მასწავლეთ როგორ გადავადგილდე, როგორ ვიმოქმედო, როგორ ვისროლო, როგორ ვიურთიერთო, ომის შემთხვევაში ფიზიკურად მზად მაინც ცოტა იქნება ასეც და ისეც.

ასე 1 კვირიანი რეჟიმით მთელი 28 დღე გამოვა წელიწადში, სავსებით საკმარისია, 5-6 წელი რო კრიბო ასე ხალხი – მშვენიერი, ძალიან გააზრებული და ძალიან კარგად მომზადებული უზარმაზარი მასა გამოგივა.

შეიძლება სხვა რეჟიმებიც, მაგალითად: სეზონზე 4 შაბათ-კვირა, ან 6 შაბათ კვირა (12 შესაძლებელიდან), რა პრობლემაა? – ყოველი შემდეგი შაბათ კვირა – მიდიხარ რეზერვში, შაბათ დილას მიდიხარ შეკრების ადგილზე, ჯდები ავტობუსში და კვირას საღამოს გვიან – ჩამოდიხარ. წელიწადში საშუალოდ გამოვა 48 დღე(ყოველი შემდეგი შაბათ კვირა რო იყოს) – არც ცხოვრებაში შეეშლება არავის ხელი და ასევე უამრავი მსურველი თავისუფლად ჩაეწერება. ასევე კარგად გამოვა მომზადება და ბევრ ინფორმაციას გაიტანს რეზერვისტი ჯამში, მეტიც – ფიზიკურადაც კი შეიძლება რაღაც დონეზე ფორმაში შენარცუნება.

არაა საჭირო ყოველი შემდეგი კვირა, საკმარისია 3 კვირაში ერთხელ შაბათ კვირაც, + წელიწადში ერთხელ 1 კვირიანი რაღაც სიმულირებული ვარჯიში საბრძოლო ვითარებაში, სადღაც ივნისის ბოლოს, სანამ ჯერ ყველა მუშაობს მარა უკვე დასვენება უნდათ. ვიმეორებ – რეზერვიზმი მთლიანად არის, მთლიანად, არის არა სამხედრო მენეჯმენტის საკითხი, არამედ იმენნა ადამიანური რესურსების მენეჯმენტის რაღაც სუპერ სამყარო, მთლიანად ამაზე უნდა იყოს დაფუძნებული, როგორ იგრძნოს გრაჟდანმა თავი საკმარისად კომფორტულად და ამასთან ერთად როგორ მოვამზადოთ ისე რო ომის დროს მზად იყოს მორალურადაც, არ გაიქცეს და დაიმალოს, და თეორიული+პრაქტიკული ცოდნის მხრივაც. ვიმეორებ – ყველა გრაჟდანი მთელი ცხოვრება იხდის ფულს, იმსთვის რო ჯარისკაცის “უბედური” ცხოვრებით – იცხოვრონ სხვებმა და დაიცვან ის, შესაბამისად რეზერვიზმი უკვე არის ზედმეტის მოთხოვნა გრაჟდანსკისგან – და კიდე მასზე გლუმლენიე და 45 დღიანი სადიზმი და ადგა ჯარი გატრაკება? – იასნია რო არავინ არ ჩაეწერება. გარდა იმისა რო 45 დღე არავის არ აქვს ყოველ წელს, კიდე ჯარის უბედურებების გადატანა რო მდომოდა ჯარში წავიდოდი ბანკში კი არ დავითხრიდი თვალებსო…

მარა ყველას ესმის რო იმენნა როცა ომია – იქ არჩევანი აღარ არის და ჯობია ომობდე ვიდრე იჯდე და ტელევიზორის წინ გცხვენოდეს.

ანუ სისტემა ასეთია:
რეზერვში გაიწვევიან ყველანი 20+ ასაკისა, დამთავრებული რავი 45 წლით.
ნებისმიერი სამხედრო გამოცდილების მქონენი.
გაწვევისას რეზერვისტი აირჩევს მისი განაწილების პრინციპს: აგრესიული რეზერვისტი, დაცვითი რეზერვისტი.

შესაბამისად აგრესიული რეზერვისტებისთVის იქნება წელიწადში 4 ცალი 1 კვირიანი შეკრება, ვთქვათ.
დაცვითი რეზერვისტებისთვის მხოლოდ სეზონზე 3 შაბათ კვირა.

ზაფხულის 1 კვირიანი “აგრესიული რეზერვისტების” შეკრებისას ასევე გაიწვევიან დაცვითი რეზერვისტებიც იმავე 1 კვირით და ჩატარდება საერთო ერთობლივი წვრთნები.

აგრესიული რეზერვისტები:
წარმოადგენს მოხალისეთა იმ ჯგუფს რომლებსაც აქვთ სურვილი ბრძოლების შემთხვევაში გადასროლილი იქნენ საბრძოლო ვითარებების უშუალო მიმდინარეობის ადგილებში.
დაცვითი რეზერვისტები არიან მოხალისეები რომლებსაც აქვთ სურვილი პროფესიონალურად დაიცვან საკუთარი საცხოვრებელი ადგილები და განთავსებულნი იქნებიან მათი ჩაწერის მისამართის მიხედვით.

შესაბამისად მომზადებაც ხდება სხვა და სხვა ნაირად – დაცვით რეზერვისტებს ამზადებენ პირველ რიგში იმ პირობებში დაცვითი ბრძოლის საწარმოებლად რომელშიც ცხოვრობენ, ქალაქელებს – იმ კონკრეტულ ქალაქში რომელშიც ცხოვრობენ, სად არის საკვანძო სტარეტეგიული ადგილები, არა “სტრატეგიული მნიშვნელობის შენობები” არამედ იმენნა სტრატეგიული მიმართულებები, სიმაღლეები, გამაგრების ადგილები. მერე კონკრეტულად რა როგორ გამაგრდეს, არა უბრალოდ თეორია, არამედ იმენნა, გასვლა იმ ადგილზე, ახსნა – აქ უნდა გაითხაროს სანგარი, აქ ძოტი გაკეთდება, მორიგეობა? – საკმარისია ამა და ამ პოსტებზე, დანარჩენებს ძინავთ აქ… და ა.შ.

დაცვითი რეზერვისტების ომის დროს მსახური – მორიგეობით(თუ რაოდენობა საშუალებას იძლევა) – რეზერვისტი მორიგეობს 12 საათი, მერე აბარებს მხოლოდ იარაღს, მიდის სახლში – ჭამს, სვამს, ისვენებს ოჯახის ხარჯზე, 24 საათის მერე ბრუნდება პოზიციაზე(ანუ მორიგეობ ერთი დღე, მერე მორიგეობ შემდეგი დღის ღამე)

ძირითადი მიზანი – საკუთარი დასახლებული პუნქტის დაცვა, სულ ერთია სოფელია ეს და სუ 20-ეულია მის დაცვაში დაცვითი რეზერვისტები თუ თბილისია და 50 000 კაციანი დაცვითი რეზერვისტების არმია იცავს.

აგრესიული რეზერვისტები ომის დროს – იკრიბებიან შეკრების ადგილებზე, ნაწილდებიან მიმართულებების მიხედვით და ძირითადად ასრულებენ სახიფათო მიმართულებებზე დამატებითი დაცვის ფუნქციას, წვრთნებისას განსაკუთრებულად წარჩინებული ნაწილები – შეიძლება პრიამა გადაისროლებიან იქ სადაც ყველაზე დიდი პიზდეცი აქვს ძირითად არმიას.

საბოლოო ჯამში რუსეთის სრული აგრესიის პირობებში ყველა აგრესიულ რეზერვისტს მოუწევს ომი იქ სადაც ფრონტია, და ბევრ დაცვით რეზერვისტს მოუწევს გამკლავება ასევე მტერთან – მათ შორის ბევრს მარტივად იმიტო რო მათ დასახლებულ პუნქტზე გავა ბრძოლის ველი (ნუ ვთქვათ სოფელ ერედვის დაცვითი რეზერვისტები – ხო გასაგებია რო პირველივე დღიდან იომებენ, მათ დაემატებათ კიდე ბლომად აგრესიული რეზერვისტები სხვა და სხვა ქალაქებიდან და სოფლებიდან და – მშვენივრად გამოუვათ საბოლოო ჯამში საქმე), ასევე ამ გზით ძალიან სერიოზულად იქნება გაკონტროლებული ზურგი დესანტირებების ამბავში.

ასევე არ დაგვივწყდეს რო ამ გზით – მთელი ქვეყნის მშვიდობიანი მოსახლეობა აქტიური გააზრებული მონაწილე ხდება საბრძოლო მოქმედებებისა, წინასწარაც კი – რეზერვისტების სწავლების ნაწილია რა უქნან ოჯახებს, რო სოფელში უნდა გაიყვანო ქალები და ბავშვები, რო განსაკუთრებით თუ სტრატეგიულ შენობებთან ცხოვრობენ ახლოს – ჯობია ნათესავთან გადავიდნენ გვერდზე უბანში და ა.შ. + როცა შენი ქმარი ამდენი წელი აქტიურად ვარჯიშობს და ემზადება ჭურში ვერ ჩაჯდები, ცოლიც, შვილებიც, დედაც, მამაც, ემზადებიან მორალურად და ფიზიკურად და ომის დროსაც ყველაფერი უფრო სწრაფად და გააზრებულად დალაგდება.

ასეთი რეზერვისტების დალაგების პირობებში სადღაც კიდევ დამატებით 25000 აგრესიული რეზერვისტი რო მოგროვდეს – იდეალურია, + სადღაც 75000 დაცვითი რეზერვისტი და თავი ქუდში გვაქ.

სინამდვილეში კარგი დაგეგმვით, კარგი შესრულებით და კარგი და სწორი ჰიუმან რესურს მენეჯმენტით უფრო დიდი რიცხვების მიღწევაც შეიძლება, ამასთან სრულიად და აბსოლიტურად ნებაყოფლობით საფუძვლებზე. რაც ძალიან მნიშვნელოვანია მოხალისეს შემთხვევაში – ბევრი ადამიანისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია საკუთარი სურვილით ომობდეს და არა იმიტო რო მტავრობამ დააძალა, მიუხედავად იმისა რო სიკვდილი მაინც სიკვდილია და რეალურად რა აზრი აქ ცოტა გაუგებარია – მაინც, ყველასთვის მნიშვნელოვანია რო თვითონ ჩაეწერა და სხვას ვერ დაადანაშაულებს ტყვიების წულში გარშემო.

კიდევ ცოტა ადამიანური რესურსების მენეჯმენტი, ადამიანების განაწილება:
პირველ რიგში იმჰო 20-ეული ძალიან დიდი ერთეულია სამართავად, უფრო მარტივი იქნება რეზერვისტების 10-ეულები და 50-ეულები და შესაბამისად ბატალიონი, 3-5 ასეთი 50-ეული.თ.

რეზერვისტების განსაკუთრებით აგრესიული რეზერვისტების 1 ათეულში სასურველია განაწილებული იქნას 1 მაინც სამხედრო გამოცდილების მქონე ადამიანი, სასურველია საბრძოლო გამოცდილებისაც, სულ ერთია წლოვანება და სტაჟი. თუ დიდი სტაჟი აქვს და კარგი პასლუჟნოი სპისოკი – მოჟნა ი 10 მეთაურად, სწორი რეკლამის და შეთავაზების პირობებში პრაქტიკულად ყველა ყოფილი სამხედრო და საბრძოლო გამოცდილების მქონე ადამიანი მოვა და ჩაეწერება, და ასეთი ადამიანები ბევრად მეტია ვიდრე 3000, სადღაც 10 000-მდე ადის ჯამში, თავისუფლად შეიძლება 20-25 ათასიან აგრესიულ რეზერვისტებში თითო ათეულში 1 “მოსამხედროვე” (ყოფილი სამხედრო ან საბრძოლო გამოცდილების მქონე) ადამიანი იყოს

რა არის ამისთვის საჭირო?

აგრესიული რეზერვისტებისთვის – სეზონზე 1 კვირიანი გაწვევების შემთხვევაში მთელი საქართველოს ტერიტორიაზე ჯამში საჭიროა ყოველ 1 კვირაში 2000 კაცის დატევის და გაწვრთნის საშუალება. რაც ვაფშე არაა პრობლემა, ანუ როტაციის პრინციპით რა, 1 კვირა ერტი სასტავი, მერე მეორე სასტავი და ასე 12 კვირის მერე – ისევ პირველი სასტავი, ჯამში სადღაც 22000 კაცი აგრესიული რეზერვისტები, მეტიც შეიძლება, ნაკლებიც, ეს მთელი საქართველოს მასშტაბით, იგივე სამ რეგიონად რო დაიყოს ტამ 500-800 კაცი თითო საწვრთნელ ბაზაზე საერთოდ არანაირი პრობლემა არ არის.

დალშე დაცვითი რეზერვისტებისთვის, ვთქვათ თვეში ერთხელ შაბათ-კვირას შეკრების პირობებში საჭიროა: 20 000 კაცისთვის, მთელი საქართველოს მასშტაბით, ლექციების ჩატარება, ვთქვათ შემდეგი პრინციპით:

ჩვეულებრივი სკოლების და უნივერსიტეტების აუდიტორიების ტერიტორიაზე: ტარდება თეორიული ლექციები რეგიონების მიხედვით.

მერე ყველა მიდის სახლში, კვირას დილას ყველა იკრიბება და გასვლა პოლიგონზე სასროლეთზე და პატარა პრაქტიკული ვარჯიშები.

რო დაფიქრდე ადამიანი თეორიული მომზადება არაფერი ისეთი არ არის, სრედნი “გრაჟდანისთვის” 10 ლექციის ბაზარია ყველაფერი ზოგადი თეორია რაც უნდა იცოდეს დაცვის ამბავში, ნუ 10 ისეთი ლექციის რო ლექციაზე არ დაეძინოს, ანუ ინფორმაცია საკმაოდ დაწნეხილად მიეწოდებოდეს. პრაქტიკა კიდე ტამ სტანდარტული მარაზმი: მიზანში სროლა, ტამ მდგომარე, მჯდომარე, მწოლარე, ბუნკერების და ბარიკადების მომზადება, სანგრების გათხრა(იესლი ასობენნა ნადა), ტამ ქალაქის დაცვითი რეზერვისტებისტVის უმარტივესი CQB პრაქტიკა – კარებებში შესვლა, გრანატების ფანჯრებში შეგდება და ა.შ.

აგრესიული რეზერვისტების მომზადება უფრო საინტერესოდ იქნება:
გადაადგილებები, დაზვერვები, ჩასაფრებები, პოზიციის გამაგრებები, იასნია ეს ყველაფერი მუდმვად პრაქტიკასთან ერთად.

რეზიუმირების ამბავში:
სბოლოო ჯამში ასეც და ისეც თუ რამე გვინდა – უნდა რუსეთის გაძლების ტრაკი გვქონდეს, დღევანდელ პირობებში არანაირი შანსი არ არსებობს, კარგი მომზადებული რეზერვის პირობებში იასნია რო 10-დან 1 კაცი გაამართლებს, მარა ისიც ძალიან დიდი საქმე იქნება, 200 000 კაციანი რეზერვი თუ მოხერხდა ერთი… 40 000 მაინც ხო გამოდგება იქედან აზრიანი მებრძოლი, დანარჩენები მიასოც საჭიროა, რეალურად რუსეთს სუ რო ჭიპზე გასკდეს მთელი ომის წარმოება შეუძლია ჰა-ჰა 150 000 კაცით, ანუ დამპყრობელი ომის, დაცვისთვის რუსეთს კაი მილიონი კაცი ყავს ალბათ თავისუფლად, მარა მტრის მიწაზე შესატევად?… როგორც ჩვენ გვყავს მტრის შესატევად სულ 25000 მაქსიმუმ, ეგრე რუსებს ჰა ჰა ჰა ჰააააააა რო მოკვდე 200 000 კაცი ყავს სულ, მაქსიმუმ.

ხოდა გამომდინარე იქედან რო ჩვენ ძირითადად დაცვა მოგვიწევს, გამომდინარე ჩვენი რელიეფის სპეციფიკიდან და შესაბამისად ტექნიკის გამოყენების შეზღუდულობიდან, გამომდინარე იქედან რო თუ მთელი ქვეყანა იომებს ძალიან მაგარი შედეგების მიღება შეიძლება შემართების მხრივ და ა.შ.

შეიძლება რუსეთის წინააღმდეგ დაცვითი ომის წარმოება და დაჟე შეიძლება მცდელობა იმ 25000 პროფესიონალი მებრძოლის იმდენად გამონთავისუფლების რო ტამ ცხინვალის ალყაში მოქცევაზე იჩალიჩო, კოდორი იქნებ დაიბრუნო და ა.შ.

ეს იასნია არი სრული აბსოლიტური ოცნებები, აბსოლიტური მარაზმია ყველაფერი, მარა მთელი ომობანა ასეთ… “იდეალისტურ მარაზმს” ეფუძნება, ხოდა ვინც უფრო დაიჯერებს – საბოლოოდ ის იგებს :დ

პ.ს. ეხლა მითხარით რა უნდა აზრიანი ვთქვა +3000 კაციან მე-6 კადრირებულ ბრიგადაზე? – რეალურად ჯარიდან წასული სამხედროების “დასჯის” მეთოდზე, არაფერი რეზერვი ეგ არ არის, ეგ არის იმ ხალხის აღება, ვინც ირიცხება იმენნა “სამხედრო რეზერვად” – და ერთ ბრიგადაში თავის მოყრა. ვერცერთი სამსახურიანი “გრაჟდანსკი” მანდ ვერ წავა, ვინც წავა უსაქმური – წავა ხელფასისთვის, და მერე იქნება იქედან გამოქცევები და უბედურება საქმე საქმეზე რო მიდგება… არაფერი ხელფასი რეზერვისტს არ ჭირდება – იმიტო რო რეზერვისტი, როგორც იდეა, თვითონ არის ვინც ინახავს თავისივე ხელფასიდან – თავისივე ჯარს, მარაზმი არაა თხა გავყიდე თხა ვიყიდე?? – მევე ვიხდი გადასახადებს და მევე მსახურებ, თუ ეგრე წავიდა გადასახადებისგან გაანთავისუფლონ(ცნობილი პრაქტიკაა მსოფლიოში) – მარა არც ეგ არ არის საჭირო, არაა საჭირო “წახალისება”, ვისაც უნდა წავა, ვისაც არ უნდა მერე ნელ-ნელა აყვება.

Advertisements

მოქმედებები

Information

23 responses

16 10 2009
ლიკა

ჯერ ბოლომდე არ წამიკითხავს, მაგრამ რუსეთთან ომს რა ეყოფა იმას რომ წერ, კითხვა მაქვს: ატომურ ბომბს რას ვუშვებით? რუსეთმა ცოტა ხნის წინ სამხედრო დოქტრინის ‘კორექტირება” განახორციელა და ლოკალურ ომშიც კი გამოვიყენებო, გამოაცხადა, და ფეხზე მკიდია, ვის წინააღმდეგო _ ვისაც მე აგრესორად ჩავთვლი იმისო:

“Что касается положений о возможности применения ядерного оружия, то этот раздел Военной доктрины сформулирован в духе сохранения за Российской Федерацией статуса ядерной державы, способной осуществить ядерное сдерживание потенциальных противников от развязывания агрессии против России и ее союзников. Это является в обозримой перспективе важнейшим приоритетом нашей страны.

Также скорректированы условия использования ядерного оружия при отражении агрессии с применением обычных средств поражения не только в крупномасштабной, но и в региональной и даже в локальной войне.

Кроме того, предусматривается вариантность возможности применения ядерного оружия в зависимости от условий обстановки и намерений вероятного противника. В критических для национальной безопасности ситуациях не исключается нанесение в том числе упреждающего (превентивного) ядерного удара по агрессору.”

(http://www.izvestia.ru/politic/article3134180/, აქედან მივაგენი: http://aillarionov.livejournal.com/121796.html)

ვაგრძელებ შენი მსჯელობის კითხვას.

16 10 2009
guru

principshi yvelaferi marTali weria. nu me vTvli, rom ruseTis shechereba am 4 celicadshic sheizleboda, cesierad rom emushava tavdacvas da shtabs mosamzadebel periodshi egre rom vtqvat. ratkmaunda carmoudgenelia rusetistvis omis mogeba, magram finetis omis magaliti gvaqvs, rogor unda caago, tuki ageb :) da scored magito iko sachiro, rom iq, sadac adre sanapiro dacvis batareebi idga, ar ashenebuliko eklesiebi. eklesiebistvis uamravi adgili gamoinaxeboda da samxedro saqmistvis konkretuli adgilebi tu ar aarchie, sadac ginda, iq ver ganatavseb. samcuxarod chven ershi ar aris eg sehgneba, da shedegebsac did xans ar velit, uceb vgebulobt. samebis mtaze ganlagebuli batarea fotis portamde akontrolebda zgvis akvatorias, nu exlandeli teqnikit kidev ufro shorsac sheizleboda kontroli (araa zneli romel shors vgulisxmob) magram iq exla rac ashenda, imas vegarafers uzam. egrea mtels qvekanashi, zogan restorani ashenda, zogan ubralod gza gaikvanes, zogan kidev saxlebi da mistanebi, mokled kvelaferi, mteli samxedro infrastruqtura (tavdacviti) realurad moshlili da ganadgurebulia. da saocari iko, rodesac mteli dasavletis jari da rezervi gaaqanes cxinvalshi (martalia zogs sagoriis tkeebshi moucia gachereba) da amxela sanapiro zoli daucveli datoves, tavisi bazebita da iaragis sackobebit, romlebsac erti ateuli tu icavda da imasac adgilobrivi mosaxleobisgan, tore aba realurad visgan unda daicvas 10 kacma baza da sackobi? zalian didi samushaoa chasatarebeli, rom mosaxleobis shegnebamde miitano es kvelaferi, da kidev erti, sachiroa samoqalaqo tavdacvis cesebis tavidan chamokalibeba, cignebis dabechdva (rogorc es iko komunistebis dros) da skolebshi scavlebebis chatareba dabombvis dros evakuaciaze da a.sh.

16 10 2009
ლიკა

წავიკითხე. არა უშავს. მე დამაჯერა.

ეხლა: ნუ ჩაიციკლე 3000-ზე და იმაზე რომ ეს პრინციპულია. რომ სჯიან ჯარიდან წასულ სამხედროებს და ა.შ. ეს ყველაფერი მართალია, მაგრამ არა გადამწყვეტი. მოდი დავინახოთ რა არის საერთო შენს და იმათ ხედვაში. საერთო არის _ მოხალისეობა. ანუ პრინციპში დაუშვეს რეზერვისტთა ნაწილის მოხალისეობა. ხოდა ამაზე დავკონცენტრირდეთ. მეორე ნაწილს _ იგნორი. გვაინტერესებს მარტო მოხალისეების ნაწილი. რაოდენობას _ იგნორი (თვითონ ამბობენ, ჯერ _ ამდენიო, მერე ვნახოთო).

რა არის აქ, ამ მოხალისეებში მთავარი შესასწორებელი?: 45 დღე. ხოდა მიაწექი ამას. დეტალური ახსნა, რომ სეზონზე ერთი კვირა ან ყოველი მეორე/მესამე შაბათ-კვირა ჯობია. რომ უფრო პრაქტიკულია, ეკონომიურია და კიდე რამეა _ არ ვიცი.

შემდეგი მომენტი: უარი ანაზღაურებაზე. რომ მოხალისე არ უნდა მსახურობდეს ფულისთვის + ამის დასაბუთება (და აქ კიდევ არგუმენტები პირველი დებულების გასამაგრებლად _ რომ 1 კვირა არ-მუშაობა არ არის ისეთი რთული თვითონ იმ მოხალისესთვის).

ვსო. საჭიროა ჯიუტი მიწოლა ამ ორ პუნქტზე (კომენტარის გაგზავნა ყველა შესაძლო საშუალებით, თხოვნა მოგიწვიონ შემდეგ საჯარო სეხვედრაზე _ იქ საკუთარი პოზიციის დასაბუთება, ყველა ნაცნობ-უცნობის აყოლიება და ა.შ.).

ამას თუ მიაღწევთ, რაოდენობაზე ლაპარაკი შემდეგი ნაბიჯია. გასაგებია, რომ თავიდან ფრთხილობენ. სწორს შვებიან _ ძალიან გაპაზორდნენ შარშან. მცირე რაოდენობით დაწყება ნამდვილად უფრო გონივრულია _ ბევრი რამ გზადაგზა იქნება გადასაჭრელი და ცოტა ხალხში უფრო იოლია.

სამხედროების დასჯა კი დააიგნორე ბოლომდე. იჭიდავონ _ ეგ არ არის აქტუალური ახლა. თავისით მოგვარდება.

16 10 2009
davidgure

mgoni am xalxs icnob.

marto cera ar aris sakmarisi

16 10 2009
davidgure

http://www.aisiforce.org/main.html

mgoni am xalxs icnob.

marto cera ar aris sakmarisi

16 10 2009
VUDROwilson

იცი რა არის ?
არ არის ხალხი მზად ომისთვის და თუ არ მოამზადე ვერც იქნება.
მოდი რეზევზს რომ თავი დავანებოთ რა.
მაგალითად ის რეზევისტი ვინც წავა რეზევში იმას ხომ ჰყავს ოჯახი ? დედა,მამა ,ძმა, და ,ცოლი.
წავიდა ეს რეზერვისტი თავის უბანში თხრის სანგრებს აშენებს საგუშაგოს, ამ დროს ომი დაწყებულია , ოჯახმა რა ქნას ?

რეზერვის სისტემასთან პარალელურად უნდა იყოს უბრალო სამოქალაქაოების მომზადება ,არანაირი რეზერვი გაწვევა და რამე უბრალოდ ინფორმირებაც საკმარისია, მე ვფიქრობ.
ყველას ახსოვს როცა თბილისი დაბომბეს ,თბილისი იყო ბლიად აბა რა იყო 31 ქარხანა ,მახათას მთა.. აუცილებლად შუა რუსთაველზე უნდა ჩამოვარდეს ეს ბომბი ?
ბევრს ჰგონია რატომღაც რომ თბილისი არ იყო :დ

ხო,მოვლენებზე ვიძახდი .
გადატვირთული კახეთის გზა,ძალიან ბევრი დეზინფორმაცია და ასე შემდეგ..
კიდევ ისაც ვრცელდებოდა რომ ორთაჭალაში შს სამინისტროს დაარტყავენო და ნათესავები ჩემთან გამოიხიზნენ თითქოს უფრო უსაფრთხო ადგილიას ვცხოვრობ ზუსტად წინ სატანკო მაქვს უკან კიდევ 31 ქარხანა.

რას ვამბობ და ყველა ამ ჩამოთვლილ შემთხვევაში ხალხმა არ იცოდა რა ექნა.
მასისთვის უბრალო რეკლამებიც კი საკმარისია ,ფლაერების დაბეჭდვა და სახლში დარიგება ესაც ძალიან მნიშვნელოვანია.
არ შეიძლება მხოლოდ რეზევრის კუთხით განვითარდეს ეს უნდა ხდებოდეს უნისონში, მშვიდობიან მოსახლეობისთან ერთად.

თბილისში მრავალი შენობა არის აშენებული საბჭოთა კავშირის დროს როცა ჯერ კიდევ ბუნკერებს ,თავშესაფრებს აშენებდნენ.
მაგალითდ ვიცი ერთ-ერთო სკოლა სადაც უზარმაზარი ბუნკერია სკოლის ქვეშ რომელიც არის ჩაკეტილი და რა თქმა უნდა ნაგვით და ხლამით სავსე (სკოლის ნომერს და ტერიტორიულ ადგილსამყოფელს არ ვასახელებ) მე თვითონ ვსწავლობდი ამ სკოლაში და მინახავს.ბევრია ასეთი შენობა კიდევ და არა მარტო თბილისში.
ეს ყველაფერი უნდა დასუფთავდეს და შესაბამისი ინფრასტრუქტურით აღიჭურვოს.ვითომ ხომ ძალიან ელემენტალურია ? მაგრამ მუშაობს ეს ყველაფერი.

ყველაზე ცუდი ის არის რომ გგონია საკუთარ თავზე არ დაგატყდება ეს ყველაფერი და როცა შენს თავზე გადაივლის უკვე გვიანია…

მოკლედ მაგარი ცუდი ერი ვართ რა :დ უმეტესობა შეეჩვია იმას რომ ტერიტორიები დავკარგეთ ,თვეც არ იყო გასული ომი რომ დამთავრდა და ზოგი რესტორანში ქეიფობდა რუსული ესტრადის ფონზე და პახოდუ პუტინის აგინებდა.აი ეს არის რეალობა და უმეტესობას სულ ჰკიდია მსგავსი აზრები თავდაცვაზე

17 10 2009
ლიკა

სამოქალაქო თავდაცვას ახალი კონცეფცია ითვალისწინებს. ლექციებიო სკოლებში და უმაღლესებში (რომლებსაც რატომრაც რეზერვისტები ატარებენ). +ფლაერები კარგი იდეაა.

აი, ინფრასტრუქტურის აღდგენაზე რატომღაც არაფერია ნათქვამი. პრინციპის ამბავია ნეტა? “საბჭოური არაფერი გვინდა”? თუ რამე სხვა?

17 10 2009
Cyborg Mcloud

არადა იმდენი ბუნკერებია მარტლა, და ჯერ ძველმა თაობამ არ იცოდა ნორმალურად სად იყო და ახლებმა ვაფშე არაფერი არ იციან, მე რო ვიცი რამდენიმე ბუნკერი ისიც დეპოს და ინტერას დამსახურებაა რომლებიც ეძებენ ბუნკრებს და დაძვრებიან მერე ათვარიელებენ, რეალურად ყოველ 5 კვ.კმ. -ზე ქალაქში 1 ან 2 ბუნკერია.

ასე მაგალითად რამდენმა იცით რო რუსთავი ორის შენობის უკან, ვაჟას კვარტლების კორპუსებს შორის არის პარკი, და ის პარკი არის ბუნკერი, იქვე აქვს ჩასასვლელი და ყველაფერი, იასნია შიგნი ჩამძღრენილი იქნება მარა…

არადა ისეთი ბუნკერია რა, რადიაციულ თავდასხმას ვერ აიტანს მარა დაჟე კავროვი დაბომბვებს – თავისუფლად.

Vudro და ლიკა
მართლები ხართ სამოქალაქო საზოგადოების ინფორმირებაზე და მორალურ და ინფორმაციულ მომზადებაზე.

guru – იმ დღეს ვაზიანის აეროპორტის ყოფილ ბაზაზე რო შეგვიშვეს და აღმოჩნდა რო დღეს CQB trainning პოლიგონად კეთდება, მეც დავიწყე გატრაკება რო ამხელა ინფრასტრუქტურა მოშალეს და ახლიდან აკეთებენ თქო, დაჟე წავიდა ვერსიები რო ძველის აღდგენაზე იმდენ ფულს ვერ გააკეთებ რაც ახლის აშენებაზე კეთდება. ანუ იმენნა – აიღეს მთელი ბაზა, მთლიანად, უზარმაზარი ბაზა, 50+ შენობა, და გახადეს საწვრთნელი პოლიგონი, პრი ეტომ დაიწყეს აშკარად ბაზის დაშლით და მერე ვიღაცას მოაფიქრდა რაზე ვანგრევთ – გამოვიყენოთო, ანუ მინგრეულ მონგრეულია თან ყველაფერი, ან იქნება მოუვლელობისგანაა მასე.

მერე გავარჩიეთ ეს საკითხი და უფრო საინტერესო იდეებამდე მივედით:
რო შენობები სინამდვილეში იყო ნაშენები ჩისტა რუსული პრინციპით:
გარე კედლები 1 მეტრიანი, შიდა კედლები ნახევარ მეტრიანი, გადახურვა – შიფერი, სართულებს შორის პერეკრიწიები – ხისგან, თან პროსტო ფიცარი და ბალკები კი არა, რაღაც სტრანნი სართულებს შორის იატაკები როა, ხე+რაღაც ნეშომპალა თიუ რაღაც სირობა, მოკლედ ბლომად ხეა გამოყენებული და ყველაფერი ჩამპალია, + საავიაციო დაბომბვას ნაღდად ვერ გაუძლებს(ანუ თუ მოხვდა ბომბი – შიგნი ყველა ტრუპია, იმიტო რო პა ხოდუ მეტრიანი კედლები არ დაინგრევა და აფეთქების ძალას გაზრდის) – ის ახალი სახლები კიდე რასაც აშენებენ არი რაღაც სტანდარტული რაღაცა სირობა, გიფსოკარდონი, ბოძები და ვსიო, კედელი ალბათ ტყვიასაც არ დააკავებს ნორმალურად, მარა ზა ტო ბომბი რო დაეცეს – ბუფ, და დაინგრევა, თან სუ რო მთლიანად დაგეცეს ზედ ეგ “სახლები” მაინც გადარჩები, + ყველა 1 სართულიანია, თან ძალიან იაფი – ანუ დაანგრევენ – ააშენებ, დაანგრევენ – ააშენებ, პაჩწი კარვებია რა.(საუბარი მაქ იმაზე რაც ვაზიანში აშენდა ძველი ინფრასტრუქტურის ნაცვლად)

მე საერთოდ წინააღმდეგი ვარ ბაზების აშენების, რა აზრი აქ აი ეგეთ სახლებს ეხლა? – ბარემ იყოს კარგი ხარისხის კარვები, აკეცავ, გახვალ ტყეში – იქ იცხოვრებს მთელი ბრიგადა ცოტა ხანი, ზა ადნო შეეჩვევიან და მერე სკოლებში და კონფლიქტის ზონის შუაში განთავსებულ ბაზებზე არ შეეკვეტებიან.

მოკლედ იმის თქმა მინდა რო შეიძლება ძველი ინფრასტრუქტურა დაძველდა კიდეც და გამოსაცვლელი იყო.

კიდე არი ერთი ისტორია:
რაჭაში ცხოვრობს ერთი ჩემი მეგობარი და ომის დროს იქ იყო, გოგოა, ხოდა ერთხელაცო ჩამოიფრინესო თვითმფრინავებმაო და სოფლის გვერდზე დიდი მინდორიაო, სიმინდი მოგყავსო და სუ გადაბუგეს ის მინდორიო, ხოდა ეს გოგო ვერ მიხვდა – რაღაც, უნდათო რო გვაშიმშილონო ზამთარში თუ რას გვერჩიანო??

მერე იქაურმა მოხუცებმა მოყვნენ რო იმ მინდორზე თურმე ერთი 20 წლის წინ რუსული ბაზა იყო, რომელიც მერე დაიცალა და სოფელმა დაშალა და გახდა ის ადგილი მინდორი…

ანუ ძველი რუკების მიხედვით ბომბავდნენ რუსები თავიანთივე მიტოვებულ ბაზებს, ხოდა იასნია რო პრიამა იქვე დადგომა ტოჟე არასწორი იქნებოდა, ეს შეიძლება შემთხვევით გამოგვივიდა – მარა ფაქტია რო უმეტესობა მიტოვებული რუსული ბაზებისა – დღესაც მიტოვებულია და ხშირ შემთხვევაში სავარჯიშო პოლიგონებად გამოიყენება (იგივე ხდება კუმისის ტბასთან მიტოვებულ რუსულ ბაზაზე, პაბედას ბაზა კახეთში და ა.შ.)

17 10 2009
Cyborg Mcloud

ხო davidgure და ლიკა
ლადნა მოვძებნი კონტაქტებს და ვეცდები “ჩემი გენიალური აზრები” მივაწოდო.

მე ამის პრობლემა მაქ რო ნუთუ იქ არ ყავთ ხალხი ვინც ამ ყველაფერს ხვდება, იასნია ყავთ, და აბა რატო არ აკეთებენ?

17 10 2009
გურუ

სწორედ მაგაშია საქმე, რომ სამოქალაქო თავდაცვა მარტო მთავრობას კი არა, თვითონ მოსახლეობას არ აინტერესებს და არც უნდა რომ ისწავლონ. კარგი, ახალმა თაობამ არ იცის, რადგან არ უსცავლებია არავის მისთვის (თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ არ უნდა იცოდე, თუ არ გასწავლეს, შეხედე სად და რა დროს ცხოვრობ და მიხვდი, რომ შენით მაინც უნდა ისწავლო) მაგრამ უფროსმა თაობამ ხომ მშვენივრად იცის ეს წესები? მე მე-4 კლასის ჩათვლით სკოლაში მიტარდებოდა სწავლებები ამ მხრივ, თავისი განგაშების გამოძახებით და სკოლის ევაკუაციით და ა.შ. ეგ კი არა კუსტარულად იქვე გვაკეთებინებდნენ რესპირატორებს, და მერე ეს რესპირატორები ინახებოდა გარკვეული პერიოდი კლასში, შემდეგ ისე ახალს და ა.შ.
ეხლა კი ქართველი ხალხის უვიცობის და სხვისგან არ სწავლის ერთი მაგალითი.:
იცით, რომ ხელვაჩაურშიც განახორციელეს დაბომბვა რუსებმა, ეს არ იყო მასშტაბური და საბედნიეროდ ამ შემთხვევას მსხვერპლი არ მოჰყოლია, მაგრამ: მანამდე 2 დღე რუსული ავიაცია გამოისეირნებდა ხოლმე ბათუმის ცაზე, ჰოდა როდესაც შუქი ჩააქრეს ქალაქში, ჰოი საოცრებავ, ქალაქს აბსოლიტურად არ დატყობია, რომ გამორთული იყო დენი, მთელმა ქალაქმა ყველა საშუალება იხმარა, რომ გაენათებინათ და აებრდღვიალებინათ სახლები და ქუჩები, ყველა მარკეტი, რომლეიც ღამე მუშაობს, ყველა ბანკი, ბენზინგასამართი სადგური, ყველამ გენერატორები ჩართო და არა იმიტომ, რომ მარტო ვთქვათ მაცივრები და ა.შ. ემუშავებინათ, არა, აგრე განათებებიც და რეკლამებიც გაანათეს და ამ დროს კიდევ უფრო სასაცილო რამ ხდება, ის, ვისაც არ ქონდა სახლში გენერატორი, გამოვიდა ქუჩაში და თავი მოიყარეს იმ ადგილებში, სადაც შუქი ენთო, ანუ პოტენციურად კიდევ უფრო მეტად გაიხადეს თავი რუსების ავიაციის სამიზნედ, და ეს ყველაფერი თავისი ნებით. ანუ არ არის ამაში მარტო მთავრობის ბრალი, დიდი წილი მოსახლეობაზეა.
მეორე დღეს შუქი აღარ გამოურთავთ, მაგრამ ნუ იქ სამეზობლოში ვიხიპიშეთ, რომ როცა ხმას გაიგებთ, და ისედაც, გარეთ მაინც ნუ აანთებთ ნათურებს და ნუ გააჩახჩახებთ კაკ მინიმუმ აივნებსთქო, ნუ იქ ფანჯრებზე ბნელი ფარდების ჩამოფარებაზე ლაპარაკი ზედმეტია, ეგ არავის უქნია, ჰოდა მთელი კორპუსი ჩაბნელებულია მეტნაკლებად, და ჩემმა ზედა მეზობელმა გააჩახჩახა აივანი, თან ბოლოზეა თვითონ და ანუ ყველაზე კარგად ჩანს რა, თან წინ დიდი სივრცე გვაქვს და ანუ ისეთ პონტში კარგი შესამჩნევია, და როცა დავუძახე, მეთქი შეჩემა გათიშე აივანზე შუქითქო, იცი რა მიპასუხა? შენ რა გენაღვლება, თუ მესვრიან, მე გამარტყამენ, შენ ხო არაო???? ანუ აბსოლიტურად შეუგნებელი და ამპარტავანი ხალხი ავრთ გლობალურად რა.
ეხლა რაც შეეხება ისევ რეზერვის რაოდენობას, 3000 კაცს, ეგ ხომ იასნია რომ ძალიან ცოტაა, და თავიდანვე უნდა მაგაზე გატრაკება, რადგან რეალურად შეიძლება არ გვქონდეს იმდენი დრო, რომ ჯერ 3000 და მერე ღმერთმა იცის რამდენი წლის მერე გავზარდოთ ეგ რეზერვი, შეიძლება ერთ, ან ორ წელში მოგვიწიოს ისევ თავის დაცვა. ომი არ დამთავრებულა და არც დამთავრდება, სანამ რუსეთი საერთოდ არ დაიშლება, ანუ ისე ყოველთვის ეცდება რომ აქეთ დაგვშალოს და საერთოდ “გაგვაუქმოს” და თვითონაც კარგად ხვდებიან, რომ რაც მეტი დრო გავა, უფრო ძნელი იქნება ამის გაკეთება და თუ ჩვენ ვივარგეთ, საბოლოოდ შეუძლებელიც. ამიტომ მე არ ვარ ლაღად და არ მჯერა იმის, რომ აი, რუსეთი აწი ათასი წელი ვეღარ დაგვარტყამს და ვერ გაბედავს. ამის ილუზია ადრეც გვქონდა, რომ აშკარად ვერ გვეომებოდა ჩვენს მიწაზე, მაგრამ ეს ილუზია გაქრა წინა წელს, თუმცა სიმართლე გითხრა, არც მაშინ მჯეროდა დიდად რუსების გონიერების, მაგრამ იმის კი მჯეროდა, რომ შევძლებდით მათ შეჩერებას, თუკი ასეთი რამ საჭირო გახდებიოდა, სამწუახროდ ვერ შევძელით. ამიტომ რეზერვი უნდა იყოს მაქსიმალურად ბევრი, რაც შესაძლებელია და არა რამდენიმე წლის შემდეგ, არამედ თავიდანვე. და არა მარტო ფორმა უნდა ქონდეთ სახლში, არამედ მე ვთვლი, რომ იარაღიც (ნუ ეხლა ეგ შეუძლებელია დღევანდელი პოლიტიკური სიტუაციის გამო, როდესაც მთავრობა ყოველ წამს შეიარაღებულ გადატრიალებაზე საუბრობს და არც თუ ისე ტყუილად) ანუ ამ ამბავში, რომ იარაღის დარიგებაზე არ საუბრობს არავინ, ვერ ვამტყუნებ მთავრობას, ეს მოსახლეობის ბრალია, თორემ რეალურად მსოალოდნელი საფრთხის გათვალისწინებით ყველას, ვისაც შეუძლია, უნდა ედოს სახლში კაკ მინიმუმ ავტომატი.
რაც შეეხება რესტორნებში სიარულს ომის შემდეგ, რეალურად არც ომის დროს მოკლებია დიდად კლიენტები რესტორნებს. ეს ომი სხვაგან ხდებოდა, ეს ომი არ იყო საქართველოში, ან ის რესტორნები არ იყო საქართველოში და სადღაც მონაკოში იყო? არ ვიცი. ეგ თემა წინა წელს იმდენჯერ გავიარეთ, რომ ეხლა მაგაზე საუბარი აღარ ღირს, და რაც მტავარია, არც დასკვნა არ გამოუტანია ერს მაქედან შესაბამისი. ანუ მე ვიძახი ომის დროს ღრიანცელს და კონცერტებს, არც ომის მერე ახლო პერიოდში დაუკლია ბევრს ქეიფი და ხალისობა, და მოკლედ სუფრაზე გამოხატავდნენ კარგად პატრიოტიზმს და ვაჟკაცობას, სადღეგრძელოში. ისე როგორი სცენა იქნებოდა? 30 კმ-ში ომია, და შენ ზიხარ სუფრაზე, ასე, 30-40 კაციანზე და საქართველოს სადღეგრძელოს სვამ? სკამზე დადგომით. გულისამრევია. შემდეგ კი გამოხვალ ქუჩაში და გადადგეს ეს მტავრობა, ომი წააგოო, დაიწყებ ყვირილს. ამ ხალხს გონიატ, რომ ომში რობოტებმა უნდა იომონ და არა ხალხმა, ადამიანებმა, თვითონ, მათმა მამებმა და შვილებმა, ძმებმა და დებმაც კი.
მოკლედ, რეზერვის ის სისტემა, რაც კიბორგამ ჩამოაყალიბა, მე მომწონს. ნუ იქ, კონკრეტულად როგორ ავარჯიშებ ამ რეზერვისტებს, ცალკე თემაა, მაგრამ თვითონ რეზერვის შექმნის სისტემა და პრინციპი კარგად გაქვს ჩამოყალიბებული და სამწუხაროდ მე მგონია, რომ ყურად არავინ იღებს მას. ამიტომ აც არის კარგი სამხედრო თამაშები, ანუ საკუტარ თავს თვითონ მოამზადებ და კიდევ რამდენიმე ათეულ კაცს, რომლებთან ერთადაც ითამაშებ, პრინციპში ეგ თამაში კი არა, ომის სიმუალციაა, ნუ იქ ბომბები არ ცვივა, და იარაღსაც ნაკლები ხმა აქვს, მაგრამ გადაადგილებას, კამუფლიაჟს, რაღაც-რაღაცეებს ომისთვის საჭირო “ნავიკებს” მაინც ამუღამებს ხალხი და ვინც სერიოზულად უდგება ამ “გართობას” ის მემგონი ნებისმიერ რეზერვისტზე უკეთესად გაიწვრთნება.

17 10 2009
ლიკა

შიგნით მომუშავე ვერ ატრაკებს – ერთხელ იტყვის, ისიც თავის უშუალო უფროსს ეტყვის, რომელსაც შეიძლება იმ მომენტში თავის სტკივა ან ეს ტიპი არ ევასება _ და ვსიო, გამქრალია იდეა. გარე ადამიანს კი შეუძლია უსასრულოდ ატრაკოს _ ეს კი იმ შიდას ეხმარება, რომ აი, საზოგადოებრივი აზრი და რამე.

ანუ რა თქმა უნდა არაფერ განსაკუთრებულს და ახალს არ ამბობ, უბრალოდ ქმნი ასე ვთქვათ “საზოგადოების ზეწოლის ვექტორს” გარკვეული მიმართულებით. და ეს მიმართულება შიგნით აშკარად არის.

ოღონდ პროსტო იქ მომუშავე ნაცნობებისთვის იდეების მიწოდება არ არის საკმარისი! ოფიციალური კომენტარი აუცილებელია (ანუ ფორმალური “საზოგადოების აზრი” უნდა იდოს, ეს მართლა სერიოზულად ეხმარება საქმეს. და ჯობია ფორმა წერილის ისეთი იყოს, რომ პასუხს საჭიროებდეს _ ტიპა “გთხოვთ მაცნობოთ ჩვენს კომენტარზე რეაგირების შესახებ” _ ეს იმისთვის, რომ წერილი ნაგვის ურნაში ვერ გადააგდონ. ასეთ წერილზე აუცილებლად უნდა გიპასუხონ. თუ პასუხი არ მოვა, შეგიძლია უსასრულოდ გზავნო იგივე, შეხსენებით “ვინაიდან ჩემს ამა და ამ რიცხვის წერილზე პასუხი არ მიმიღია, გიგზავნით მას ხელახლა” _ რაც კარგია, შანსია რომ საბოლოოდ შენი კომენტარები მეტ ხალხს მიუვა. კონკრეტული ტექსტის დაწერაში სამინისტროში მომუშავე ხალხი დაიხმარე. უბრალოდ “აჰა თქვენ კომენტი” არ გაუშვა). ტან ჯობია წერილი წავიდეს არა უბრალოდ შენი, არამედ რაიმე ორგანიზაციის სახელით. ან საინიციატივო ჯგუფის. სტრაიკბოლელების, ბოლოს და ბოლოს.

17 10 2009
Cyborg Mcloud

ლიკა
:დ ვერასოდეს ვერ ვიტანდი ინტრიგანებს :დ

ლადნა პაპრობუემ

გურუ
და ამასთან შენც არ გესმის თემა, საქმე შუქის ანთებისას იმაში არ არის რო შენ კორპუსს დაუმიზნებენ და გლეჯავენ, საქმე პოზიციონირებაშია, ღამით დაჟე თანამედროვე ტექნოლოგიების პირობებში ძალიან ძნელია ზევიდან ორიენტირება სად რა არის, ის კიდე მოფრინავს კონკრეტული რაოდენობა ბომბებით კონკრეტული მიზნის ფასაბომბად, არავის თქვენი კორპუსი არაფრად არ ჭირდება რა თქმა უნდა, იმას აქვს დავალება რაღაც ბაზა ან შენობა ან გზა ან ხიდი – სადღაც ბათუმიდან ჩრდილოეთით ვთქვათ 5 კმ-ში, ან ასეთი ტიპის, იასნია აქვს წინასწარ შესწვლილი რუკები, აქვს იმედია GPS-იც (მარა დიდ სიჩქარეებზე GPS ცუდად მუშაობს, წემ ბოლეე მანევრირებისას და მიზანზე გასვლისას ურევს…)

ამიტო ძალიან ხშირად პილოტს ორიენტირება უხდება მაინც პა სტრამუ – ვიზუალურად.

პრი ეტომ სიჩქარეების და სიმაღლეების გამო მიზანზე ის გადის “შეფარდებით”, ანუ გადის ბათუმზე, სწორდება იმ გზაზე რომელზეც უნდა დაბომბოს ხიდი და ელოდება ხიდის გამოჩენას.

ხოდა ბათუმმა რო ადგეს და შუქები მთლიანად ჩააქროს – პილოტს ძალიან გაუჭირდება ორიენტირება, მოუწევს წვალება GPS-ით, სიჩქარის დაგდებაზე ზრუნვა, ნაკლები მანევრირება, შეიძლება უფრო დაბლაც დაეშვას ვიდრე აპირებდა – უკეთესად დავინახავ რამესო – ამ ყველაფრით სულ უფრო და უფრო კარგი სამიზნე ხდება(PVO-სთვის რომელიც იმ დროს იქ არ იყო მარა ეს მეორე ხარისხოვანია :დ ) – თან თუ აზრიანი პილოტია ხვდება რო დიდი ხანია უკვე ტრიალებს, ხვდება რო უსაფრთხო სიმაღლიდან ძაან დიდი ხანია დაეშვა ქვემოთ, ხოდა ნერვები თავისას თამაშობს.

საბოლოო ჯამში ან ვაფშე გადაიფიქრებს და უკან გაბრუნდება და დაარეპორტებს რო მიზანი აღმოჩენილი ვერ იქნა.

ან სადმე უაზროდ დაყრის ბომბებს(და კაკ რაზ მოსახლეობას მოარტყამს შეიძლება :დ )

დაჟე ქალაქის ნაწილობრივ ჩაქრობასაც აზრი აქვს – იქაც ორიენტირების ბაზარია, ის ეძებს რაღაც დიდ სახლს ქალაქის განაპირას – საიდანაც უნდა აითვალოს 5კმ, ნუ სახლს ნაკლებად, რაღაც ფორმის უბანს, ან გზის მონაკვეთს რომელიც 2 კილომეტრი სწორია და მერე რეზკა უხვევს, ან რამე ასეთს, ხოდა ქუჩები რო ჩაქვრეს და სახლები ჩაბნელდეს უკვე დიდი საქმეა, იასნია მეორეს მხრივ განათებული აბრები მშვნიერი ორიენტირებია ზემოდან.

17 10 2009
გურუ

მე სამხედრო ბაზებზე არ ვსაუბრობ კიბორგ. სამხედრო ბაზები გასაგებია, რომ დასანგრევია, ჯერ თავისი სიძველი გამო, და მეორეც, იმის გამო, რომ რუსები კარგს არაფერს დაგიტოვებდნენ შიგ, ანუ შესაძლებელია შიგნით იყოს ბევრი რადიაციული დასხივების წერტილი, რაჩაც მაიმუნობები და ნუ მოკლედ მაგას შევეშვათ.
მე საუბარი მქონდა სანაპირო დაცვის სისტემებზე და მათი განლაგების ადგილზე, ანუ არსებობდა ადრე ეგეთი ადგილები, სადაც იდგა არ ვიცი რამდენკალიბრიანი ქვემეხები და ურტყამდა ზღვას, ანუ ზღვაშჳ მტრის გემებს. გასაგებია, რომ ის ქვემეხები მოძველდა და აღარ არსებობს ფიზიკურად, მაგრამ თვითონ ადგილები იყო შესანიშნავად შერჩეული და რეალურად არ იყო იმის საჭიროება, რომ შეგეცვალა, უნდა აეშენებინათ ახალი გამაგრებები იმავე ადგილას და დაეყენებინათ თანამედროვე ქვემეხები და რაკეტები, ნუ იქ მიწა-ზღვა თუ რაც არის. რაც შეეხება იმას, თუ რომელი რუკით ბომბავდნენ, რეალურად საქართველოში არ არის იმის პრობლემა, რომ რუსეთს გაუჭირდეს ჩვენი ბაზების ადგილსამყოფელის გაგება, ეგ ხო იასნია? და ამიტომ ის, რომ ვთქვათ ძველი აბზის ადგილას ყანა გაშენდეს და ახალი ბაზა სხვა, ადრე ყანის ადგილას ააშენონ, სისულელედ მიმაჩნია. რადგან ვერ დავმალავთ მათ არსებობას. ხელვაჩაური რომ დაიბომბა, ბაზა დაბომბესო გამოაცხადეს, რეალურად იმ აკვატორიაში, ასე 5 კმ-ის რადიუსით, 3 ბაზაა, მეტი თუ არა, მაგრამ არცერთის ტერიტორიაზე ეს 4 ბომბა არ ჩამოავრდნილა, იქ არის ძველი რუსული სატანკო ბატალიონი, ტამ “პაგრანიჩნი” ბატალიონი, იარაღის საწყობი, რომელიც სხვათაშორის ახალ აშენებულია და პირობითად ნატოს საწყობად მოიხსენიებენ, ამათ ადგილმდებარეობას რUკაზე შენ იოლად იპოვი, ანუ ვერც იმ ძველი რუკებით ვერ ბომბამვდენ რუსები ტერიტორიებს, და იქნებ არც სურვილი ქონდათ, რომ ზუსტად დაებომბათ, მათ ხომ პირველ რიგში მთავრობის გადაგდებით უნდოდათ ომის მოგება, ანუ თუ შესაძლებელი გახდებოდა, რომ მსოახლეობას თვითონ გადაეგდო მიშა და დაეძახნა რუსებისთვის, აი, ჩვენ მოვიშორეთ მიშა და ახლა თავი დაგვანებეო, რაღაზე გაჟლიტავდნენ ხო თავის ჯარს? ამიტომ მემგონი დიდი სურვილიც არ ქონდათ (და რათქმაუნდა შესაძლებლობაც და ტექნოლოგიაც) რომ ზუსტი, წერტილოვანი დარტყმები განეხორციელებინათ.
http://wikimapia.org/#lat=41.588197&lon=41.6420889&z=14&l=65&m=b&search=BATUMI

აი ეს არის ის ტერიტორია, რაზეც ვამბობდი, ნუ შეგნებულად არ შემოვხაზავ სამხედრო ობიექტებს, მაგრამ ამ ნაწილში ის საკმაოდ ბევრია, და არცერთის ტერიტორიაზე არ ჩამოვარდნილა ბომბები. ნუ მე ამის ჩემი ვერსია მაქვს, და არც თუ ისე უსაფუძვლო. ომის დროს საწყობიდან მოძრავი იარაღით და რაკეტებით დატვირთული მანქანები ძირითადად ღამით გამოდიოდნენ გზაზე, ჰოდა რუსები ეტყობა მაგათ ეძებდნენ, როდესაც თვითმფრინავები გამოჩნდებოდა, გზის გასწვრივ ხეებს აფარებდნენ თავს, ჰოდა ეტყობა და როგორც მე გავიგე ადგილობრივებიდან, ასეთ მომენტში ვიღაცას ნერვებმა უმტყუნა და თვითმფრინავებს ცეცხლი გაუხსნენ ავტომატებითო, ანუ ეტყობა იფიქრეს, დაგვენძრაო და პანიკის თუ არ ვიცი რის გამო ავტომატებიდან დააყარეს თვითმფრინავებს, იმან კი დაარტყა წრე და ჩამოყარა ბომბები. ანუ მე თავს ვერ ვდებ ამ ვერსიაზე, მაგრამ ადგილობრივებმა ეგრე მითხრეს.

17 10 2009
გურუ

ჰოდა ჩემი კორპუსიდან არც ისე შორს, ასე 150 მეტრში, ძველი რუსული სამხედრო ბაზაა. ის მეც ვიცი, რომ ძნელია სრულ სიბნელეში ზუსტი დაბომბვის განხორციელება, მითუმეტეს არ აქვთ ამის საშუალება რეალურად რუსებს. მაგრამ როდესაც მიახლოებით იციან, სად არის ბაზა, და ჩამქრალი ქალაქის ნაცვლად გაცახჩახებული იქნება ყველაფერი, საქმე ბევრად უფრო იოლი გასაკეთებელი იქნება ხო?

17 10 2009
გურუ

მე იმას ვამბობ, რომ როდესაც შუქი ჩააქრეს ქალაქში, ესე იგი მთლად უტვინოები არ ისხდნენ იქ, სადაც ამ გადაწყვეტილებას ღებულობდნენ, და ჩვენმა ჭკვიანმა ერმა არ ისურვა რამდენიმე საათი უშუქობაშჳ ჯდომა და უცებ გაანათა ყველაფერი. ამას ვამბობ, რომ მოსახლეობა ყველაზე იდიოტურად იქცევა სწორედ მაშინ, როდესაც ყველაზე მეტად საჭიროა ჭკვიანური გადაწყვეტილებების მირება.

17 10 2009
VUDROwilson

Cyborg Mcloud

ასე ვერავინ ჩამოთვლის ბუნკერებს და თავშესაფარს .მარტივი მიზეზის გამო.ძალიან ძალიან ბევრია.
მაგრამ მდგომარეობა ყველგან ერთნაირი.ზოგი საწყობათ იყინებს ყველაზე უკეთეს შემთხვევაში დანარჩენში სულ ნაგავია.

კოჯორში რომ ვიყავი რელურად ნახევარი ბაზა არ ფუნქციონირება.ყაზარმები და რაღაც ინფრასტრუქტურა იყო გაკეთებული მხოლოდ და მხოლოდ რეზერვისტებისთვის უფრო მეტი.

ბაზას აქვს მთელი მიწისქვეშა ქსელი რომელიც მიტოვებულია და დიდი ნაწილი დატბორილია .რამდენიმეს მოგვინდა იქ ჩასვლა და რომ ვიკითხე არავინ არ იცოდა რა იყო ნუ რაღაც ბუნკერი და რომ ჩახვალ დაიკარგები ისეთი განლაგებაა, ასეთი პასუხი შეშინებიშთვის ბუუუუუ.
ეს ბაზა რატომღაც ბაზის შთაბეჭდილებას არ ტოვებდა ჩემში არასდროს.

ოო,კიდევ ერთი მე კალაშა და ინტერა ვიყავით ჩემს სოფელში წასულები სადაც სკოლის გვერდზეა ზუსტად ბუნკერი.ეს ბუნკერი თავის დროზე შეიქმნა საბჭოთა მაღალჩინოსნებისთვის და რა თქმა უნდა განადგურდა .ცოტა რომ მოაწესრიგო და ფილტრები გამოცვალო ატომურ დაბომბვას თუ არა წერტილოვან დარტყმებს თავისუფლად გაუძლებს იმხელა კედლები აქვს და ჰერმეტულად ჩასაკეტი კარები.
ეს ბუნკერი სრულიად საკმარისია გვერდით სკოლისთვის მასწავლებლებიანად დაჟე იქვე რამოდენიმე ოჯახი ცხოვრობს და ისინიც დაეტევიან.
ეს მხოლოდ ლაპარაკია რადგანაც ერში პოხუიზმა დაისადგურა უკვე დიდიხანია.და არავინ არაფერს არ გააკეთებს თავისი ნებით თუ ვინმემ არ უბრძანა !

გურუ

ჩაბნელებული ქალაქები ყველას ეკიდა :დ
ყველგან მსგავსი სიტუაცია იყო ,არა მარტო ბათუმში.

მომწონს რეზერვის კონცეფცია რა თქმა უნდა ბევრი რამე დასახვეწია და დეტალიზირებაა საჭირო მაგრამ ჯერ მთავარი სწორი კონცეფციაა დანარჩენი ნელ-ნელა იქნება

17 10 2009
VUDROwilson

დამავიწყდა დამწერეა ინტენსიური წერტილოვანის წინ

17 10 2009
გურუ

VUDROwilson
საქმე კონკრეტულად ჩაბნელებულ ქალაქებზე არაა, ეგ უბრალოდ მაგალითად მოვიყვანე, როგორც ყველაზე აშკარა უვიცობა სამოქალაქო თავდაცვისა (ან და ფეხებზემკიდიობა) და იმისა, რომ საქართველოს მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ვერ ხვდება იმას, რამდენად მნიშვნელოვანია ჩვენი ქვეყნისთვის, სათითაო მათგანის მეტ-ნაკლებად განათლებულობა სამხედრო საქმეში და მონაწილეობა. სიმართლე გითხრა მართლა მიკვირს, ამდენი წლის მანძილზე რატოა, რომ მხოლოდ უკან მიდის საქმე ამ ამბავში. იმის ნაცვლად, რომ რაც უფრო მეტ ზიანს გვაყენებს რუსეთი და ზოგადად მტერი, და აშკარად არ გვაკლებს ხელს ხო? არ გვაცლის სულის მოთქმას, ჰოდა იმის ნაცვლად, რომ ყოველი აგრესიის თუ პროვოკაციის შემდეგ უფრო და უფრო მომზადებულები დავხვდეთ, პირიქით ხდება. იმის ნაცვლად, რომ ყოველი აგრესიის შემდეგ მეტი ხალხი ჩაერთოს ქვეყნსიათვის ბრძოლაში და გადარჩენაში, პირიქით ხდება. ბავშვებს ზრდიან იმისთვის, რომ როგორმე აქედან დაახვევინონ და უკან აღარ გამოიხედოს, მთავარია მოასწროს გაზრდა და აქედან გაასწროს, და მერე პატრონიც მოსტ…ა ქვეყანას, აი ასე ზრდიან უკვე ბავშვებს. არ იომო, თავი არ შეიწუხო, მაინც ვერფერს გახდები, მაინც ვერ მოერევი. შეიძლება მეზობელს ვერ მოერიო და ვერ წააქციო, მაგრამ კარი ისე ჩაკეტო, რომ ვერ შემოვიდეს ან თუ ვერ ჩაკეტავ, ბიტა მოიმარჯვო და დადგე კართან, რომ შენს საკუთარ ბინაში ვერ შემოგივარდეს და ვერ გაგლახოს. ამაშია საქმე თორემ რუსეთისთვის ტერიტორიების წართმევაზე და იქ სოჭის დაბრუნებაზე ხომ არაა ბაზარი. იმის დაცვაზეა, რაც გვეკუთვნის და ჩვენია. და ბოლო-ბოლო როცა დაინახავს, რომ ვეღარ გერევა და არ აცემინებ თავს, დაგანებებს თავს, ან დაბერდება და მოკვდება რა. უკვდავი ხომ არავინაა. ხალხის თავშია ჩასატენი ის აზრი, რომ მოხალისეობა და რეზერვისტობა ყველას ვალია და აუცილებელია გადარჩენისთვის. არ ვიცი რა იქნება 100 წლის შემდეგ, მაგრამ თუ ეგეთი დამოკიდებულება იქნება, როგორიც ეხლაა უმეტესობაში, 100 წლის შემდეგ არაფერი საინტერესო არ იქნება ჩვენთვის, რადგან ქვეყანა აღარ იქნება.

27 10 2009
Dato

რუსების ძველი რუკების თაობაზე კიდევ ერთი მაგალითი – ზუდიდიდ რაიონში დაბომბეს დიდი ხნის წინ მიტოვებული ბაზა.

29 11 2009
tezam

ბატონო მაკლაუდ,
აქ ერთი პრობლემაა, ცნებებს ვურევთ ერთმანეთში.
საქმე იმაშია რომ ის 3000 “დასჯილი” ყოფილი სამხედრო რომელსაც გაიწვევენ და + 1-2 ათასი მოხალისე ნებაყოფლობითი რეზერვისტი ეს არის კადრირებული სამხედრო ნაწილები. კადრირებული ბატალიონი, კადრირებული ბრიგადა.
ხოლო მთელი ეს სისტემა “დაცვის” და “აგრესიულ” რეზერვზე, რომელიც ასე კარგად აღწერეთ ეს არის სხვა არაფერი თუ არა ტერიტორიალური თავდაცვითი ძალები.
სხვანაირად რომ ავხსნათ, კადრირებული სამხედრო ეს არის სამხედრო პირი, რომელიც იმის მაგივრად რომ იჯდეს ყაზარმაში, ზის სახლში და სამხედრო ნაწილში მიდის მხოლოდ წვრთნების და განგაშების დროს. ეს არის არმიის საკუთრება, არმიის ნაწილი და პრინციპში თავისი ფუნქციით კადრირებული სამხედრო კადრის სამხედროსგან არაფრით განსხვავდება.
ტარიტორიული თავდაცვის ძალების რეზერვისტი კი არის სამოქალაქო პირი, რომელიც შიგადაშიგ გადის გასამხედროებულ მომზადებას და ფორს-მაჟორულ სიტუაციებში ასრულებს მასზე დაკისრებულ შეძღუდული ფუნქციის ამოცანას, მაგალითად იცავს მდინარე ვერე ხეობის ნაწილს სიტყვაზე.
ასეთი ტერიტორიალური თავდაცვის ძალები, რომლებსაც სხვადასხვა ქავეყმნებში სახვადასვა სახე და სახელი აქვს, მაგრამ ამგვარ ფორმაციებს ზოგადად ჰოუმ გუარდი, ხოლო გერმანულ ენაზე ჰაიმვერ (გერმ. თავდაცვის რაზმები) შეიძლება ეწოდოს. ესეთი ძალები შეიძლება ემორჩილებოდნენ ან თავდაცვას, ან პოლიციას. ვისთან როგორ, ევროპაში ამის დიდი გამოცდილებაა და ვისაც როგორ დასჭირდა ისე გააკეთეს, ასეთი ძალები დაწყებული ესტონეთიდან, დამთავრებული პორტუგალიამდე პრაქტიკულად ყველგანაა, და მისი შექმნის აუცილებლობამდე სხვადასხვა გზით მივიდნენ, მაგალითად ესტონეთშიმის ნატომდე შესვლამდე ესეთი თავდაცვის დოქტრინა ქონდათ, მმთავარი შესაძლო მოწინააღმდეგე იყო და არის რუსეთი, რუსეთთან ომის შემთხვევაში მთავრობა ეგრევე მიდიოდა ემიგრაციაში, ხოლო არმია მიდიოდა ტყეში, ეს თავდაცვის დოქტრინაში ეწერათ, ხოდა ამ ტყეში გასული არმიის საჭიროებისთვის შექმენს ეს ტერიტორიალური ტავდაცვის ძალები, ბელგიაში კი ამნაირი ძალებით ძალიან დელიკატურად გადაწყვიტეს მოსახლეობაში დაგროვილი ჭარბი უარყოფითი (რომელიც კრიმინალში იფრქვეოდა უკვე) ენერგიის გამოთავისუფლება, ანუ მშვიდი ცხოვრებისგან გამოთაყვანებულ-გამოჩერჩეტებული ბელგიელს იმის მაგივრად რომ დაგროვილი ენერგია შუშების ჩამტვრევით, ხანძრების გაჩენით ან ქუჩის ცემატყეპით გამოეთავისუფლებინა, საშუალება მისცეს ფორმა ჩაეცვა, იარაღი აეღო, სასროლეთზე ევლო და ჯარისკაცობანა თუ პოლიციელობანა ეთამაშა, შედეგად ყოფილი ხულიგანი თუ სუიციდის კლიენტი ლამაზად გადავიდა წესრიგის დამცველებში.

ის რაზეც თქვენ ლაპარაკობთ ეს არის ზუსტად ეს ტერიტორიალური თავდაცვის ძალები. სხვა საქმეა რომ საქართველოში ოფიციალურად ასეთი ფორმაცია არ არსებობს, ხოლო საქართველოს კანონმდებლობა ასეთი ფორმაციის თვითნებური ორგანიზების საშუალებას არ იძლევა. ერთადერთი გამოსავალია, რომ საქართველოს რომელიმე ძალოვანმა უწყებამ ასეთი ფორმირების ჩამოყალიბება თავის თავზე აიღოს. ხალხის მომზადების და შემდგომ გამოყენების საშუალებები კი აგერ თქვენც მშვენივრად გაქვთ აღწერილი. რეალურად ახალი მანდ არაფერია, ესეთი სისტემა დიდი ხანია და ძალზე ეფექტურად მოქმედებს ჩვენზე მეტად განვითარებულ და უსაფრთხო ქვეყნებში, რომლებისკენაც ასე ჯიუტად და სწორად მივისწრაფვით.
ცივილიზებულ ქვეყნებში ამ ფორმირებებმა ასეთი ჰოუმ გუარდის სახე მიიღო, ნაკლებად ცივილზებულებში კი….
აგერ გეხსომებათ ჰამასმა (რომელიც პრაქტიკულად იგივე ტერიტორიალური თავდაცვის პარამილიტარისტული ძალებია, ოღონდ ისლამურ-ფინდამენტალისტურ, ექსტრემისტული) ცოტა ხნის წინ მსოფლიოში ერთ-ერთ უძლიერეს არმიას, ცახალს ძმარი როგორ ადინა.

მაგრამ ამისთვის საჭიროა ჯერ თავდაცვის სამხედრო სტრატეგია განისაზღვროს, რომელც დღეს საქართველოს აქვს არაადეკვატური სახის. თუმცა მუშაობის დაწყება მანამდეც შეიძლება.

11 12 2009
skiamakia

ჩემის აზრით, ზოგადად ქვეყანა ტოტალური თავდაცვის პრინციპზე უნდა გადავიდეს..ჩვენ ყველაზე ძალიან ეგ შეგვეფერება იმჰო და ამის შესაბამისად უნდა აიგოს სარეზერვო სისტემაც..თუმცა ყველა იმ პროცესის გავლის მერე შეიძლება ჩამოყალიბდეს სწორი ხედვა ამ საკითხისა , რასაც ზოგადად ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგიისა და სამხედრო სტრატეგიის შემუშავებას ჭირდება! თუმცა მეეჭვება ახლო მომალაში ეს საქართველოში ვინმემ გააკეთოს! ვინც იცის ეს ის სხვა სფეროებშია :D

11 12 2009
skiamakia

Tedzam, გეთანხმებით, ისე შემოიხედეთ ჩემთან, საინტერესო რაცხებს ნახავთ ;)

17 09 2010
otar

ეგ ყველაფერი კარგი, მაგრამ ერთი რამეა რომ მხოლოდ რუსეთი არაა პრობლემა და არ შეიძლება მხოლოდ რუსულ საფრხით შემოვიფარგლოთ.
ანუ არ შეიძლება იმის თქმა რომ თუ ჩვენ ჯარს არ ეყო რუსული ჯარის შესაჩერებელი რესურში მის ყოლას აზრი არ ააქვს

რადგანაც რუსეთი არ არის ჩვენი ერთდერთი მეზობელი. არის სომხეთი არის აზერბაიჯანი და არის თურქეთი —
ცნობისათვის ადმინისტრაციული საზღვარი რამდენადაც მე გამიგია დადგენილი ზუსტად გვაქვს მხოლოდ თურქეთთან – ისიც მათივე ინიციატივით რომ ჩვენ ტაო კრარჯეთზე არ გვქონოდა პრეტენზია.

აზერები და სომხები კბამდე იარაღდებიან დღსდღეობით და არც ერთი მათგანი არ იტყოდა უარს ჩვენი ტერიტორიების წაღლეტვაზე +იმის გათვალისწინებით რომ კომპაქტურად მხხოვრები აზერები და სომხები შესაძლოა მათ პოტენციურ დასაყრდენს წარმოადგენდნენ,

და კიდე არის მეორე გიგანტი თურქეთი – ოგონდ მაგას რა უნდა წესიერად ცნობილი აარაა – სავარაუდოდ აჭარა.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s




%d bloggers like this: